İskender kebap, doğduğu şehirde
İskender kebap on dokuzuncu yüzyıl sonunda Bursa'da doğdu ve hâlâ şehrin imza yemeğidir. Terbiyelenmiş kuzu dönerin ince dilimleri pide küplerinin üzerine serilir, hafif domates sosuyla kaplanır, süzme yoğurtla verilir ve masada üzerine eritilmiş tereyağı gezdirilerek tamamlanır. O gün başka bir şey de yiyecekseniz bir porsiyonu ikiye paylaşın; daha hafif isterseniz tereyağını ayrı isteyin ve yanında gazlı içecek yerine ayran ya da şıra için.
Pideli köfte ve köfte geleneği
Pideli köfte, çoğu ziyaretçinin kaçırdığı yerel yemektir. Izgara köfteler tereyağlı pide üzerine konur, et suyu ve domates sosuyla ıslatılır ve yoğurtla verilir; İskender'den daha yumuşak, daha hafif ve genelde daha ekonomiktir. İnegöl ve merkez Bursa'nın besi sığırı geleneğine aittir; şehrin sade köftesinin İstanbul'dakinden farklı tat vermesinin nedeni de budur. Islanmış ekmeği sevmiyorsanız mutfağın kıtır servis edip etmediğini sorun.
Cumalıkızık kahvaltısı
Cumalıkızık'ta köy kahvaltısı bir öğündür, atıştırmalık değil: tepsiyle on ila yirmi küçük tabak gelir — köy ekmeği ve börek, cevizli ballı kaymak, dut ve kiraz reçelleri, zeytin, beyaz peynir, domates ve salatalık, sucuklu yumurta veya menemen ve sınırsız çay. Aç gidin, hafta sonu 11:00'den önce gidin ve en az doksan dakika oturmayı bekleyin. Bir sipariş genelde iki kişiye yeter; porsiyonlar paylaşmak için kurgulanmıştır.
Fırın tezgâhı: cantık ve tahinli pide
Ucuz ve gerçekten yerel yemek için mahalle fırınlarını kullanın. Cantık, kıyma ve soğanla kaplanmış küçük oval bir pidedir; tane ile satılır ve ayakta yenir — şehrin asıl sokak yemeği. Tahinli pide, tahin ve şekerle burulmuş tatlı bir ekmektir; öğleden sonra çayın yanında mükemmeldir. Sonbaharda kestaneli ekmeği, odun fırınından çıkan kaşarlı pideyi de arayın. Bu tezgâhlar erken açar ve ikindiye doğru tükenir; akşama bırakmayın.
Deniz ve dağ tabakları
Mudanya ve Tirilye'deki Marmara kıyısında menü tamamen değişir: ızgara levrek ve çipura, kalamar, karides güveç, marine hamsi ve yerel Tirilye zeytinyağıyla soğuk mezeler. Fotoğraflı menüden sipariş vermek yerine o sabah ne geldiğini sorun. Uludağ'da yemek dağ sadeliğindedir: kuzu pirzola, alabalık, sacda gözleme, mercimek çorbası ve kışın sıcak salep. Hafta içi ikisi de rezervasyon istemez ama cumartesi deniz kenarı öğle yemeği ister.
Tatlılar ve yenilebilir hediyeler
Bursa'nın kestaneleri Uludağ yamaçlarında yetişir ve kestane şekeri klasik hediyedir; çarşıda ve Ulu Cami çevresindeki özel dükkânlarda sade, şekerli ya da çikolata kaplı satılır. Sıcak servis edilen küçük şerbetli peynir toplarından kemalpaşa tatlısını deneyin ve Cumalıkızık'ın dut-kiraz ürünlerine bakın. Eve götürmeye değer diğer şeyler: Tirilye zeytinyağı, kurutulmuş İznik meyveleri, Koza Han'dan ipek şal ve Bursa üretimi havlu. Kestaneyi en sona bırakın: ağırdır ve serin saklanması iyidir.
Nasıl sipariş edilir, fiyatlar ne
Bursa'daki kebapçıların çoğu porsiyonla çalışır: bir buçuk, acken yerlilerin verdiği sipariştir. Ekmek, salata, turşu ve su genelde ayrı yazılır; bu yüzden ucuz görünen menü fiyatı hesapta üçte bir kadar büyür. Çay her yerde ekonomiktir ve yemek sonrası sık sık ikram edilir. Türk mutfağında helal et standarttır; alkol azınlık lokantalarda, çoğunlukla kıyıda servis edilir, çarşı kebapçılarında nadiren bulunur. Vejetaryenler mercimek çorbası, mezeler, peynirli-patatesli gözleme ve menemenle rahat eder; ancak salata ve zeytinyağlılar dışında gerçekten vegan seçenek sınırlıdır.
